บทที่ 87 ขาดรักคือขาดใจ

บทที่86

ขาดรักคือขาดใจ

บนโต๊ะมีไข่เจียวหน้าตาไม่ค่อยน่ากินนัก กับข้าวต้มที่ดูเหมือนจะข้นเกินไป

มุกดามองอาหารแล้วมองหน้าเขา

“นี่กินได้แน่นะคะ”

“ผมลองแล้ว”

“เป็นยังไงคะ”

อัครินทร์นิ่งไปครู่หนึ่ง “ถ้าพูดตามตรง...”

“ค่ะ”

“ลูกน่าจะกินนมต่อไปดีกว่า”

มุกดาหัวเราะจนต้องยกมือปิดปาก “แน่นอนอยู่แล้วค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ